“Ik geloof niet zo in normale mensen.

Ik maak films over mensen die proberen iemand te zijn. Soms lukt dat. Soms maken ze er een puinhoop van. Soms is de werkelijkheid waarin ze leven zo absurd dat hun waanzin ineens heel redelijk lijkt.

Mijn films ontstaan uit dingen die ik zelf heb meegemaakt, uit mensen die ik ontmoet en uit werelden die mij niet loslaten. Dakloosheid. Psychose. Verlangen. Schaamte. Seks. Geld. Status. Ergens bij willen horen.

Ik wil mijn personages niet redden. Ik wil ze ook niet tot slachtoffer maken. Er mag om ze gelachen worden. Ze mogen verkeerde keuzes maken, zichzelf voor de gek houden en anderen pijn doen. Juist daarin worden ze voor mij mens.

Werkelijkheid en fictie mogen ondertussen door elkaar gaan lopen. Een clownsschool kan volkomen serieus zijn. Een dorp kan worden verzonnen. Een waan kan iets waars vertellen.

Ik wil films maken waarin je niet altijd weet of je moet lachen of je ongemakkelijk moet voelen.

Het liefst allebei."

Bas Labruyère - 2026